எனக்கு வயாகரா தேவையில்லை, அவள் இருந்தாலே போதும்!

‘அதெல்லாம் ஒன்றும் இல்லை. உன்ன பிடிச்சதாலே தானே இங்கே ரெண்டு வருஷமா வாறேன்” என்றேன். ‘பரவாயில்லை. விடுங்க. ஏதாவது சாப்பிட்டீங்களா?” என்று ஆசையோடு கேட்டாள். ‘இல்லடி சரியா பசிக்குது ஏதாவது இருந்தா போடு” என்றேன். ‘வாங்க. வந்து டைனிங் டேபிள்ள உட்காருங்க” என்றுவிட்டு எல்லா சாப்பாட்டையும் மேசையிலே வைத்தாள். பசியோடு இருந்த நான் மளமள என்று சாப்பிடத் தொடங்கினேன். நான் ஆசையோடு சாப்பிடுவதை ரசித்துக் கொண்டிருந்த அவள் புடவை முந்தானையை சற்றுக் கீழே பதித்துவிட்டு என் முன்னே வந்து நின்றாள்.
அவளது ஒடுக்கமான முந்தானை ஜாக்கெட்டின் நடுவை மட்டுமே மறைத்துக் கொண்டிருந்தது. அவளது இரண்டு பக்க முலைகளும் அந்த மஞ்சள் நிற ஜாக்கெட்டுக்குள் கிடந்து தவிர்த்துக் கொண்டிருந்தது. அவளது ஜாக்கெட்டின் மேல் இரண்டு கொழுக்கிகளையும் எங்கோ துணி துவைக்கக்குள்ளே தொலைத்து விட்டாள். அதனால் அவளது கிளிவேஜ் நன்றாக தெரிந்தது. எல்லாம் திரும்பத் திரும்ப பார்த்த அதே சரக்குத்தான். என்றாலும் இரண்டு மூன்று வாரங்கள் எதுவும் இல்லாமல் கிடந்ததில் ஒரு கிக்கு தெரிந்தது. அவளை பார்த்துக் கொண்டிருந்த படியே கோப்பையில் கையை வைத்து சாப்பிட்டு முடித்துவிட்டு கையைக் கழுவிவிட்டு அவளது முந்தானையால் துடைத்துவிட்டு பழக்கப்பட்ட அவளது படுக்கை அறைக்குள் நுழைந்தேன். ‘போய் எனக்காக காத்திட்டு இருங்க. அதை எல்லாம் கழுவி அடுக்கிவிட்டு வாறேன்” என்றாள். ‘நிறைய நேரம் எடுக்காதடி. நான் தூங்கிடப் போறேன்” என்றேன்.

மேலும் கதைகள் :   Majaa Mallika Kathaigal 386